Uyanış

Evet...

   Uzun bir düşünme aşamasından sonra kararımı verdim ve 8 Mart Perşembe günü sabah erkenden kalkıp yakınımda bulunan Araştırma Hastanesi'ne gittim.Özel bir hastaneye de gidebilirdim ama önce devlete bağlı olanı denemek istedim.Olur da gerçekten benimle ilgilenmezlerse,gideceğim özel hastane ve doktorların bilgilerini hazırlamıştım.Öncelikle gittiğim poliklinik endokrin oldu.Diyabet hastası olmaktan deli gibi korktuğum için önce bu engeli aşmam gerekiyordu.Yaklaşık 1,5 saat sıra bekledikten sonra doktorun odasına girdim bir kaç sorunun ardından doktor bana kilomu sordu.Gerçekten bilmiyordum zira en son 5 ay önce ailemin evindeyken tartılmış,110 kg'nun üzerinde olduğumu görmüştüm.Derin bir nefes alıp doktorun elektronik tartısına çıktım ve gördüğüm rakam tam olarak 128,6 idi.O an durdum,nefes almayı bıraktım ve düşündüm "Ne yapıyorum ben?Ne hale getiriyorum kendimi,vücudumu?Nasıl bu hale gelebildim?" dedim kendime.Doktorun odasından çıktıktan sonra epey şoku atlatamadım.Olmam gereken kilonun tam olarak iki katıydım,bunu kabullenmek hiç kolay değil.Yaşadığım şokla birlikte iştahım da tamamen kapandı ve o andan şu ana kadar da durum aynı.Kısacası bu maceraya başlamam kadınlar gününe denk geldi.Sanırım kendime verip verebileceğim en iyi hediye oldu.

   Sonrasındaki günlerde doktorun gerekli gördüğü tüm testleri yaptık.Bunlar biyokimya,hormon,tiroit,A1C ve sonrasında şeker yükleme testiydi.Çıkan sonuca göre şeker hastası değildim fakat değerler tam sınırda çıktı.Doktor bu kiloyla ve bu şekilde beslenmeye devam edersem en iyi ihtimalle 30 yaşından itibaren kesinlikle diyabet hastası olacağımı söyledi.Yediklerime dikkat etmemi ve diyetisyeni görmemi söyledi,herhangi bi ilaç tedavisine gerek görmüyorum,sadece çok dikkatli beslenmelisin dedi.

   Tüm testlerden ve uğraştan sonra 13 Mart sabahında diyetisyene gittim.Diyetisyenim hemen hemen benim yaşlarımda,çok iyi biri gerçekten.Beni dinledi,anlattıklarım hakkında yorumlar yaptı."Çok bilinçli ve kararlısın ki bu da bizim için en önemli şey." dedi.Onun odasındaki garip tartımsı cihaza göre 123,4 kg görünüyordum.Evet doktora gittiğim ilk günden beri dikkat ediyor okula yürüyerek gidip geliyordum ama insan 5 günde 5 kg da veremez yahu  : ) Sanırım endokrin polikliniğindeki tartıda sorun vardı.Neyse yani 120 kg'nun üzerinde olunca geri kalan rakamlar pek önem arz etmiyor.Zaten ben gerçeği kabulenmiştim,sağlıksız ve obezdim.Ve kendimi bu hale sadece ve sadece BEN getirmiştim.
   Dr.un vücut analizi yapan cihazına göre vücudumun %51 i yağ çıktı.Ayrıca iç yağlanmamda sınırda yani %13.Tüm bu verilere dayanarak ve gündelik hayatıma uyacak şekilde 2200 kalorilik bir beslenme listesi oluşturduk.Bu derece fazla kilom varken spor yapmam çok sağlıklı olmayacağından gün içinde haraketli olmama,asansör yerine merdiven kullanmama,okula ürüyerek gidip dönmeme karar verdik.Zaten okula bu kiloyla varmam 25 dk yı buluyor yani gidiş dönüş toplamda 50 dk yürüyüş yapmış oluyorum.İleri ki günlerde kilo kaybım olursa ve haraket etme konusunda daha rahat olursam spor yapmayı da düşünmüyor  değilim.

   Doktorun odasından çıktım ve yol boyunca çok başka bir yaşam hayal ettim.Ben 15 yaşından beri ailemden uzakta yaşıyorum.Dolayısıyla yurtta çıkan yemekleri beğenmedikçe hep abur cubur ile beslenmeye başladım.Şu an 24 yaşındayım ve yaklaşık 9 yıldır bu biçimde besleniyordum.Hiç bir zaman aşırı zayıf olmadım.Hep balık etli bir insandım ve 170 cm boyla öyle göze kötü görünen bir tarafım yoktu açıkcası.Şimdi geldiğim noktada tüm bunlara çok başka bakıyorum.Öyle bilinçsizmişim ki...Sadece yiyerek, üzülüp,sıkılıp,bunalıp bla bla... yiyerek bu hale getirdim kendimi.Pasif yaşadım,spor yapmadım,yürümedim,yapılabilecek tüm hataları yaptım.Fakar hatalara ahh,vahh demektense tekrarlamamak için çaba göstermenin en iyi çözüm olduğunun bilincindeyim.Bu bilinç ve kararlılıkla bir yola koyuldum.O gündür yani yaklaşık iki haftadır çok dikkatli besleniyorum,bol bol hareket ediyorum.Yukarıdaki fotoğraf geçen akşamki yemeğime ait.Umarım hep böyle devam eder.Allah'ım irademi kontrol etmem ve bu beslenme şeklini hayat tarzı haline getirmem için yardımcı olsun.Bakalım bu karar ve yol beni hangi noktaya getirecek,nasıl değiştirecek...Buraya yazmamın sebebi de bu zaten,herşeyi kayıt altına alıp aynı hatalara tekrar düşmemek,motivasyonum düşmeye başladığında tüm bu yazdıklarımı okuyup kendime gelmek.

   Umarım başarılı olurum.